“Baba, geminin İÇİNDE neden bir hayvan var?!”

Bazı sürümler bir planla başlar. Bu, bir kamerayla başladı.

Oyuna az önce küçük bir kayıt aracı yerleştirmiştim: kamerayı uzayda uçuruyor, bir gezegene iniyor ve HUD olmadan, sesli kısa klipler kaydediyor. Sonunda titrek ekran kayıtları yerine düzgün fragmanlar! Güzel görüntüler çekmek için Justus'la oturdum.

Ve tabii ki: kamerayı kendi oyununuza çevirdiğiniz an, oyun bütün hatalarını tek tek sergiliyor. Justus hepsini hemen fark etti.

“Baba, geminin İÇİNDE neden bir hayvan var?!” – Gemi tam bir vahşi hayvanın üstüne inmiş ve onu kabinde hapsetmişti; hayvan çaresizce duvarlara çarpıp duruyordu. Filme almak istediğimiz rahat üs hiç bu değildi. Bugün gemi inişte tüm vahşi yaratıkları nazikçe dışarı çıkarıyor; gemiye tabii ki yalnızca evcilleştirilmiş yoldaşlar girebilir.

“Robot hâlâ bana ateş ediyor, ama ben içerideyim!” – Gemiye kaçan herkes çoktan güvendeydi; sadece görüntüler aksini söylüyordu: dronlar lazerlerle ateş etmeye devam ediyor, robotlar gövdeyi kazıyordu. Dramatik ama güven için zehir. Şimdi gemiye adım attığınız anda tüm saldırı efektleri duruyor. Güvende olmak güvende görünmeyi de gerektirir.

“Uzayda pusula neden hâlâ açık?” – Haklı. Uzay uçuşu sırasında hiçbir anlam taşımayan iki yüzey göstergesi de köşede takılı kalmıştı. Kaldırdık.

Bir saatlik çekim, normal oynanan bir haftadan daha fazla pürüz buldu. O zamandan beri bizim için bu ikisi bir arada gidiyor: oyununuzu gerçekten test etmek istiyorsanız ona bir kamera tutun ve yanına bir çocuk oturtun.