Mesai sonrası akşamlar: Bu aile projesi nasıl işliyor

Blocks Beyond The Stars'ın stüdyosu, bütçesi ve son teslim tarihi yok. Bir ailesi var: klavyenin başında ben (Marcel), acımasız baş testçi ve fikir makinesi olarak Justus (10) ve her şeyin ayaklarının yere basmasını sağlayan Verena. Bu koşullarda bir oyun nasıl yapılır? Kelimenin tam anlamıyla perde arkasına bir bakış.

Ritim. Geliştirme akşamları ve hafta sonları yapılıyor. Kulağa az zaman gibi geliyor, öyle de; ama büyük projelerde bazen eksik olan bir disiplini zorunlu kılıyor: akşam başına yalnızca iki saat varsa önce önemli olanlar yapılır. Bu arada binin üzerinde otomatik test, hafta sonu eklenen özelliğin salı günü eklenen özelliği bozmamasına göz kulak oluyor.

Döngü. Neredeyse her sürüm aynı kalıbı izliyor: bir fikir doğar (çoğunlukla yemek masasında, çoğunlukla Justus'tan), inşa edilir, sonra test gecesi gelir; Justus yeni yapıyı genellikle haber verilmeden alır ve dakikalar içinde üç haftalık geliştirmenin gözden kaçırdığını bulur. Hata raporları “Baba, neden…” diye başlar ve birçok sorun takipçisi kaydından daha isabetlidir. Sonra düzeltir, yayınlarız ve devlog bir çocuğun neyi bulduğunu dürüstçe yazar.

Açıklık. Projenin tamamı açık kaynak ve öyle kalacak. Artık arkadaşlar da birlikte test ediyor, ilk dış katkıda bulunanımız bize bir Linux yapısı hediye etti ve aile projesi yavaş yavaş bir aile ve topluluk projesine dönüşüyor. Tam da umduğumuz yön.

Neden. Bir iş planı yok. “Gerçek fabrikalar olmalı” diyen bir çocuk ve akşamları birkaç tane yapan bir baba var. Geri kalan her şey (sunucular, testler, sürümler) o cümlenin herkesin oynayabileceği bir oyuna ulaşmasını sağlayan makineden ibaret.