Müzik, sesler ve dokular: Mutfak masasında sanat ekibi olmayan bir oyun

Bu oyunun jeneriğinde ne grafik stüdyosu ne de ses stüdyosu yazıyor. Yine de her blokta bir doku, her biyomda bir müzik ve her enerji çitinde kendi uğultusu var. Bunun nasıl çalıştığı ve nasıl hissettirdiği bu yazının konusu.

Araçlar. Üretken yapay zekâyı eksik ekibimiz olarak kullanıyoruz: blok dokuları görsel modellerle, ses efektleri ElevenLabs ile yapılıyor, müzik ise ev yapımı. itch.io'da göz kırparak “%100 yapay zekâ yapımı, 10 yaşındaki bir çocuğun hayal gücüyle yönlendirildi” yazıyoruz; ve bu cümlenin iki yarısı da doğru.

Sürecin gerçeği. Dışarıdan bir düğmeye basmak gibi geliyor. Gerçekte bu bir seçme işi: üretilen ilk doku diğer yüz dokunun stiline neredeyse hiç uymuyor, ilk ses neredeyse her zaman fazla rahatsız edici. Örneğin enerji çitinin uğultusu, oyundaki en sessiz sürekli ses olana kadar birkaç tur geçirdi; yanındaki şelaleden daha yüksek vızıldayan bir çit çekilmez olurdu. Zevk, tutarlılık ve hayır diyebilmek tamamen elle yapılmış olarak kalıyor.

Mutfak masası testi. En iyi kalite kontrolü yemek masasında oturuyor. Yeni sesler yüksek sesle çalınıyor (“çok ürkütücü”, “bozuk buzdolabı gibi”; ikisi de gerçek Justus hükümleri), yeni dokular dizüstü bilgisayarda elden ele dolaşıyor. Aileyi ikna etmeyen oyuna girmiyor. Bilimsel olmayan geliyor kulağa, ama şaşırtıcı derecede güvenilir bir filtre: çocukların bir şeyin aptalca göründüğünü söylemekte hiç çekingenliği yok.

Sonuç, bu araçlar olmadan var olamayacak bir oyun; hiçbir aile projesi yüz doku sipariş edemez. Ama bizim için “yapay zekâ yapımı” şu demek: yapay zekâ malzeme sağlıyor. Oyunu biz yapıyoruz.