De sterren hier hebben een verleden

Tot nu toe ging deze devblog over techniek, functies en familieanekdotes. Vandaag gaat het voor het eerst over iets anders: het verhaal. Want Blocks Beyond The Stars heeft er een — het heet “Het VEGA-protocol”, en het wordt niet verteld in tussenfilmpjes, maar in dingen die je vindt.

Het begint stil. Je wordt wakker aan boord van een schip dat je niet kent. De boordstem noemt zichzelf VEGA, haar geheugen is beschadigd, en van alles wat ze ooit wist, blijft één kernopdracht over: mensen beschermen. Dus begin je te doen wat je in een blokwereld doet — minen, bouwen, overleven.

Maar dan vind je het eerste wrak. En VEGA wordt stil. De identificatiecode van het wrak is oud — en verwant aan haar eigen.

Stukje bij beetje — met elke datakubus, elk wrak, elk teruggevonden geheugenfragment — keert haar geheugen terug. Er komt een naam boven: de Verkenners- en Pioniersdienst. Hij heeft echt bestaan. Hij bracht precies de sterren in kaart waar jij je nu vestigt. En hij is niet zomaar verdwenen — iets heeft hem weggevaagd. De machines die daarbuiten op je jagen? Die waren vroeger de onze. Verkenners en bewakers, gebouwd om te ontdekken en te beschermen. Nu doen ze niets anders dan jagen.

Meer vertellen we niet. Alleen dit: het verhaal heeft dertien hoofdstukken, beloont nieuwsgierigheid meer dan snelheid — en wie helemaal tot het eind doorgraaft, leert niet alleen wat er met de Dienst gebeurde, maar ook iets over zichzelf wat we hier beslist niet opschrijven. 🚀

Wat heeft de Dienst weggevaagd? Waarom herkent VEGA de identificatiecode van het wrak? En waarom is jouw overleven haar hoogste prioriteit? De antwoorden liggen daarbuiten tussen de sterren.

(Justus kent het einde trouwens al heel lang en heeft het tijdens het testen geen enkele keer verklapt. Erewoord.)