Version 2026.8.3 – Canyons, continenten en zwevende eilanden 🏔️

4 augustus 2026

Deze update is voor de planeten. De terreingeneratie leerde een hele catalogus aan spectaculaire landvormen – van een canyon die helemaal om de bol loopt tot grotten die eindelijk een ingang hebben – en ongeveer elke tweede nieuwe wereld vormt nu echte continenten met echte oceanen ertussen. En omdat jullie dat allemaal willen verdedigen: vijanden tonen gezondheidsbalken, en je dradenkruis richt nu echt. 🌍

Het oppervlak werd gedurfd. Een zeldzame planeet draagt nu een mega-kloof – één canyonsysteem dat de hele wereld omspant, een echte Valles Marineris die je rond de bol kunt volgen. Kraters werden gebeurtenissen: centrale pieken, getrapte wanden, kraterkettingen en heldere uitwerpselstralen rond jonge inslagen. Duinzeeën en bergketens lopen per wereld in één consistente richting in plaats van richtingloze ruis – woestijnen zien er eindelijk door de wind gevormd uit. Daarbovenop: zeshoekige basaltzuilenvelden, travertijnterrassenpoelen, penitente-ijsbladvelden, zoutpolygonen, ringbergcaldera's en planeetbrede steilranden. Dit alles is een eenmalige hervorming: alleen terrein dat je nog niet hebt verkend wordt opnieuw gegenereerd – alles wat gebouwd en verkend is, behoudt zijn precieze vorm. 🏜️

De hemel zit vol eilanden – en de rots maakt bogen. De engine kan nu echte overhangen: natuurlijke bogen, zeezuilen voor rotsachtige kusten, hoodoo-rotsnaalden. Zwevende eilanden met meerdere lagen stapelen zwevende lagen met druipsteenonderkanten en eindeloze randwatervallen die over de rand naar het landschap eronder storten. En kijkend naar beneden: cenotes – dolines met overhangende randen en een poel op de bodem – plus uitgestrekte ondergrondse caverne met eigen meren. 🏝️

Grotten hebben eindelijk een ingang. Tot nu toe was elke grot een afgesloten bel in de rots. Een nieuwe tunnelsnijder trekt wormachtige gangen door de steen – met grotopeningen en lichtschachten die echt naar het oppervlak openen. Je kunt nu de ondergrond in lopen (of erin vallen 😅). Lavatunnels kronkelen onder vulkanisch terrein, watervallen snijden kolken uit waar ze neerkomen, en gletsjerwerelden scheuren open tot spletenvelden. 🕳️

En nieuwe werelden krijgen continenten. Ongeveer de helft van alle nieuwe grote planeten – de startwereld inbegrepen – splitst zich nu in continentale platforms en oceaanbekkens: vloeiende kustlijnen, een plat dat wegvalt in de diepzee, en oceanen die de bekkens vullen. Stranden, rivieren en oriëntatiepunten reageren vanzelf – een massief voor de kust wordt een vulkanisch eiland, een kloof een oceaangeul. Lava-oceaanwerelden krijgen basaltcontinenten in hun magmazeeën. Bestaande werelden blijven onaangeroerd – continenten verschijnen alleen op nieuw gemaakte. En geen zorgen over laadtijden: een prestatieronde houdt wereldgeneratie praktisch even snel als eerst, ondanks de hele catalogus. 🌊

In gevechten zie je nu wie je raakt. Elke aanvalbare vijand – bandieten, wezens, ruimtevijanden – toont een gezondheidsbalk die van groen via amber naar rood vervaagt (metgezellen in cyaan), zichtbaar in gevechten of onder je dradenkruis, plus een treffermarkering die flitst als je schot raakt. En het dradenkruis richt echt: wat je aanwijst, wordt geraakt – de oude richthulp, die vrolijk de vijand achter je neerhaalde, helpt nu alleen binnen een kegel naar voren. Als je het sportief wilt: AutoAim is een wereldregel (standaard aan, dus er verandert niets tenzij je dat wilt) – zet hem uit en alleen echte dradenkruistreffers tellen, waarbij missers zichtbaar het terrein raken. Scheepswapens volgen ook hun eigen waarden: de server dwingt afkoeltijd en reactorenergie af, en de tier-2 laserkanon krijgt eindelijk zijn grotere bereik. ⚔️

NPC's staan nu op de grond. Letterlijk: kolonisten, kampvolk en bandieten zweefden sinds de worldgen-overhaul een half blok boven de grond – nu staan ze op echte blokken, en als je de vloer onder een kolonist weggraaft, valt die. Ze zijn ook merkbaar helderder (de avatartexturen liepen op 40 % van hun bedoelde helderheid) en eindelijk geen klonen meer: eigen lengte, broekkleur, gezicht en haar – en slechts ongeveer de helft van de onderzoekers is nu een androïde. 🧑‍🚀

Ook in deze versie: multi-biomewerelden putten nu uit hun hele biomepool – de laatste items verschenen tot nu toe op geen enkele wereld, terwijl de eerste overal verscheen. Voortaan bepaalt een worp per wereld ook welke biomen meedoen (in nieuw gegenereerde chunks). 🌿

Veel plezier met verkennen – en als je het eerste zwevende eiland met een waterval vindt, of vanaf je eigen continentale kust uitvaart: wij willen screenshots! ✨