Een maand schoolclub: zes planeten, zes wezens, twee reuzenplanten – en een deur 🎒🌈

2 oktober 2026

Een maand geleden, op 2 september, zaten we voor het eerst met onze game-ontwikkelclub in het computerlokaal van KuBa West. Die avond deden we twee beloftes: elk kind krijgt antwoord op zijn of haar suggestie. En wie iets bijdraagt dat in het spel terechtkomt, komt in de aftiteling. Tijd om te tellen wat er van die beloftes is geworden. Kort gezegd: heel wat. 😄

Het begon met eerlijke bugmeldingen. Op de eerste avond speelden de kinderen gewoon – in de browser, op computers die niet altijd wilden meewerken – en schreven daarna op wat hen dwarszat. Ben, Marie en Nikita typten hun bevindingen in het spel, schreven ze op papier of vertelden het ons gewoon, en de update van de volgende dag zat er al vol mee. Sindsdien kun je titanen scannen, flitsen er geen lichtspleten meer door bij blokranden, kijkt de camera niet meer door muren, zijn de dagen merkbaar helderder, en starten jullie in de cockpit het schip gewoon met E. Marie dacht dat ze dood was – maar het spel had haar alleen in veiligheid gebracht en toonde daarna acht seconden niets. Nu gaat het na een seconde door, en een hint vertelt jullie wat er gebeurt. Ben wilde weten waar het bed eigenlijk voor dient – nu vertelt het spel het jullie. In de tweede week meldde Paul dat je vast kon komen te zitten, ingeklemd in je eigen schip, en later vond Nikita in de browser een witte vloer waar je gewoon doorheen viel. Beide zijn opgelost. En Noah probeerde een hele avond de ene computer na de andere tot er een werkte. Dat staat in geen enkele bugmelding, maar het hoort er net zo goed bij – daarom staat Noah ook in de aftiteling.

Toen kwamen de ideeën. Op de tweede woensdag wilden we samen dieren en planten verzinnen. De kinderen brachten meteen hele planeten mee. Drie dagen later zaten ze in het spel:

• Sophies Regenboogplaneet is bijna helemaal zee: water in alle kleuren van de regenboog, helemaal tot op de bodem, onderwaterbossen, een zeebodem van zand waarin jullie kunnen graven, en eilanden met planten die aan hun onderkant in het water hangen. Bij de eerste test hingen die eilanden echter in de lucht. Sophie bedoelde eilanden die op de zee drijven. Dus: terug aan het werk. 😅 Precies daarom oefenen we in de club om ideeën zo precies mogelijk te beschrijven – en door te vragen als iets niet klopt.

• Daimiens Bloemenplaneet heeft geen enkele boom, alleen bloemenvelden in alle kleuren – en precies één wezen: de bloemling, een lopende bloem met een grote bloesem als hoofd. Hij lacht zolang jullie de planeet met rust laten, en hij brengt bessen naar geduldige bezoekers. Wie vlak voor zijn neus iets mijnt, ziet de lach veranderen in een mond vol tanden. Een kleine bekentenis: twee weken lang zat het gezicht van de bloemling vast in zijn hoofd, en niemand kon de lach of de tanden zien. Nu grijnst hij precies zoals Daimien zich dat voorstelde.

• Bens Gamingheuvels: een planeet van groene heuvels vol grotten. Overal liggen gaming-pc's, monitors, toetsenborden en muizen, en ergens rijzen een monitor, een toetsenbord, een muis en een pc-toren zo groot als bergen uit het landschap op. De eerste versie leek meer op een weide met een paar computers erop. Nu is het duidelijk een gamingplaneet. 🖥️

• Lena's Leni leeft alleen op sneeuw en ijs: half hond, half beer, met wit, ruig bont en zonder staart, vreedzaam en altijd in paren op pad. Lena's tweede idee is de Paulbloem – een bloem zo hoog als een boom, met blauwgroene bladeren die groter zijn dan jullie. Prachtig, maar giftig.

• Daarbovenop kwamen twee ideeën van de hele groep: een Sloperij-planeet, waar je door te mijnen willekeurige vondsten uit het schroot schudt, en water in alle kleuren. Elke nieuwe wereld met een zee dobbelt nu zijn eigen waterkleur, en de regen doet mee, tot aan de druppels op jullie vizier. 💧

Dieren zo groot als flatgebouwen. Eén wens kwam in de club steeds terug: echt enorme dieren. Een viervoetige reus zo hoog als een flat, en een zandworm die elke stap in het zand hoort en plotseling uit de duinen barst. Dat werd de kolos, veertig tot zestig blokken hoog, de zandworm, een heel nieuw soort planeet – de zandzee – en de stamper, waarmee jullie de worm kunnen lokken. 🐛

De volgende ronde: werkbladen. Daarna werkten de kinderen hun ideeën uit op onze werkbladen: met namen, kleuren, gedrag en alles wat erbij hoort. Drie ervan zitten sinds versie 2026.9.18 in het spel:

• Theo's Arena Nigra is een zwarte planeet die hooguit één keer per sterrenstelsel voorkomt. Een zee van zwart zand, naalden van basalt, een rode lucht met zwarte wolken, asstormen, lava in de kloven – en drie rood-zwarte zandwormen, de Ignivermis. Ze eten de dieren die over het zand lopen. Theo's idee veranderde zelfs de andere wormen: in elke nieuwe zandzeewereld jagen de zandwormen nu op dieren, en een sirene op het zand lokt ze aan.

• Sophies Fifiplant is zo hoog als een boom, met een groene stam, gele bladeren en roze bloesems die gloeien en 's nachts alles om zich heen verlichten. Zijn bessen zijn altijd eetbaar en groeien na twee minuten weer aan. Jullie vinden hem in kleine bosjes op elke groene wereld. 🌸

• Paul en Bens Mini-Michi-Paul is kniehoog en geel, met een groot hoofd en twee armen. Mini-Michi-Pauls reizen in zwermen en bedelen om eten, en hun roep klinkt verdacht veel als „meins, meins!” – Duits voor „van mij, van mij!”. Met twee bananen kunnen jullie er één temmen. Daarvoor hebben we een heel nieuw lichaamsplan aan het spel toegevoegd, de tweevoeter, en nu kunnen ook de willekeurig gegenereerde dieren van andere werelden het krijgen. Mini-Michi-Pauls leven op tropische werelden – en op Sophies Regenboogplaneet. Daar komen twee clubideeën samen. 🍌🌈

En toen was er een deur. Afgelopen woensdag bouwde Daimien in de browser een huis op een bloemenwereld, hing een deur op en meldde: „De deur gaat niet open.” Daarachter zaten drie bugs tegelijk – plus het feit dat het spel nooit had uitgelegd hoe deuren eigenlijk opengaan. Eén zin, vier fixes – in het spel sinds versie 2026.10.1. Bedankt, Daimien! 🚪

Wat de ideeën nog meer op gang brachten. De kinderen brachten niet alleen nieuwe dingen in het spel, ze lieten het spel zelf groeien. Zodat Leni en de bloemling op elke wereld hetzelfde eruitzien, zijn er nu met de hand ontworpen wezens naast de willekeurig gegenereerde. Mini-Michi-Paul en de Ignivermis bouwen daar ook op voort. Water heeft zijn eigen kleur, wormen gaan op jacht, en dieren kunnen op twee benen lopen. En in de aftiteling heeft de club een eigen blok, in alle 14 talen: Ben, Daimien, Lena, Marie, Nikita, Noah, Paul, Sophie en Theo. 🎓

Hoe het bij ons werkt. Niet elk idee komt precies zo in het spel als het beschreven werd. Bij sommige stellen we vervolgvragen, sommige bouwen we eerst in een algemene vorm – de reuzen kwamen eerst als willekeurig gegenereerde dieren, Theo's worm kwam daarna – en als iets niet past, zeggen we waarom. Het pad is altijd hetzelfde: de kinderen beschrijven hun idee, ik maak er een precieze werkopdracht voor onze AI van, Justus test of het goed aanvoelt, en in de club controleren de kinderen zelf of het zo is geworden als ze zich voorstelden.

Waar jullie het allemaal vinden. Alles wat nieuw is, zit in nieuwe werelden – jullie bestaande savegames blijven zoals ze zijn. Sommige planeten zijn zeldzaam: de Regenboogplaneet of de Sloperij-planeet komen jullie niet in elk sterrensysteem tegen, en Arena Nigra bestaat hooguit één keer per sterrenstelsel. De Fifiplant daarentegen groeit op elke groene wereld, en Leni vinden jullie in paren op ijs en sneeuw. Veel zoekplezier! 🔭

Dank aan alle kinderen in de club – en aan iedereen bij KuBa die deze club mede mogelijk maakt! Wie mee wil doen: de club is open voor alle leerjaren, en alle info staat op onze clubpagina. Tot woensdag, na de herfstvakantie! 🌟

Justus, Verena en Marcel