Avonden na het werk: zo werkt dit gezinsproject

Blocks Beyond The Stars heeft geen studio, geen budget en geen deadline. Het heeft een gezin: ik (Marcel) achter het toetsenbord, Justus (10) als meedogenloze hoofdtester en ideeënmachine, en Verena, die het geheel met beide benen op de grond houdt. Hoe een spel onder deze omstandigheden ontstaat – een kijkje achter de schermen in de letterlijke zin.

Het ritme. Er wordt 's avonds en in het weekend ontwikkeld. Dat klinkt als weinig tijd, en dat is het ook – maar het dwingt een discipline af die grotere projecten soms missen: als je maar twee uur per avond hebt, bouw je eerst het belangrijkste. Ondertussen zorgen meer dan duizend geautomatiseerde tests ervoor dat de functie van het weekend die van dinsdag niet kapotmaakt.

De cyclus. Bijna elke release volgt hetzelfde patroon: een idee wordt geboren (vaak aan de eettafel, vaak van Justus), het wordt gebouwd, dan komt de testavond – Justus krijgt de nieuwe build, meestal onaangekondigd, en vindt binnen een paar minuten wat drie weken ontwikkeling over het hoofd had gezien. Zijn bugmeldingen beginnen met “Pap, waarom…” en zijn preciezer dan menig issue-trackerbericht. Daarna wordt er gerepareerd en uitgebracht, en in de devlog staat eerlijk wat een kind heeft gevonden.

De openheid. Het hele project is open source en blijft dat. Inmiddels testen vrienden mee, schonk onze eerste externe bijdraagster ons een Linux-build en wordt het gezinsproject langzaam een gezins-en-communityproject. Precies de richting waar we op hopen.

Het waarom. Er is geen businessplan. Er is een jongen die zegt “er zouden echte fabrieken moeten zijn”, en een vader die er 's avonds een paar bouwt. Al het andere – de servers, de tests, de releases – is slechts de machinerie om ervoor te zorgen dat die zin in een spel terechtkomt dat iedereen kan spelen.