“Pap, waarom zit er een dier IN het schip?!”

Sommige releases beginnen met een plan. Deze begon met een camera.

Ik had net een kleine opnametool in het spel gebouwd – hij laat de camera door de ruimte vliegen, op een planeet landen en neemt korte clips op zonder HUD, mét geluid. Eindelijk echte trailers in plaats van wiebelige schermopnames! Dus ging ik met Justus zitten om mooie beelden te maken.

En natuurlijk: zodra je een camera op je eigen spel richt, laat het al zijn bugs zien. Justus zag ze meteen.

“Pap, waarom zit er een dier IN het schip?!” – Het schip was precies op een wild dier geland en had het in de cabine opgesloten, waar het hulpeloos tegen de wanden aan liep. Niet bepaald de gezellige thuisbasis die we wilden filmen. Tegenwoordig zet het schip bij de landing alle wilde wezens voorzichtig buiten – alleen getemde metgezellen mogen natuurlijk aan boord.

“De robot schiet nog steeds op me – maar ik zit binnen!” – Wie het schip in vluchtte, was allang veilig; alleen de beelden beweerden iets anders: drones bleven hun lasers afvuren, robots krabden aan de romp. Dramatisch – maar vergif voor het vertrouwen. Nu stoppen alle aanvalseffecten zodra je aan boord stapt. Veilig moet ook veilig lijken.

“Waarom staat het kompas nog aan in de ruimte?” – Terecht punt. Twee oppervlakte-indicatoren bleven ook tijdens de ruimtevlucht in de hoek hangen, waar ze niets betekenen. Weg ermee.

Eén uur filmen bracht meer ruwe kantjes aan het licht dan een week normaal spelen. Sindsdien horen die twee voor ons bij elkaar: wil je je spel echt testen, richt er dan een camera op – en zet er een kind naast.